Op het Koninkrijk van de liefde in de waarheid

 

Home > Dossiers > Antwoord van het Leger van Maria aan Paul Bouchard van l’Informateur catholique

Antwoord van het Leger van Maria aan Paul Bouchard
van l’Informateur catholique

door Sylvie Payeur-Raynauld

 

In het nummer van 7 oktober 2007 van de krant “Le Nouvel informateur catholique” [Franstalig katholiek tijdschrift] becommentarieert M. Paul Bouchard op zijn manier de excommunicatie waarmee de leden van het Leger van Maria getroffen zijn en verspreid hier bij zijn eigen leugens. In eenzelfde adem haast hij zich eraan toe te voegen dat het Leger van Maria in het verleden zijn krant heeft vervolgd voor laster, maar hij heeft niet de transparantie om de feiten correct weer te geven noch om te preciseren dat hij verplicht was zich te hernemen om een proces te vermijden, na het publiceren van zijn eigen leugens.

M. Bouchard verplicht ons aldus om terug te komen op een pagina uit het verleden die niet echt hem noch zijn krant eer aan doen...

* * *

Meneer Paul Bouchard zet door en ondertekent…

Meerdere malen verschenen er artikels met aanvallende en leugenachtige voorstellend in L’Informateur Catholique, gericht tegen zowel over het Leger van Maria als tegen onze Stichteres, Marie-Paule. Deze artikels werden ondertekend door de E.H. Jean Ravary of M. Paul Bouchard.

In 1988 was een artikel van pastoor Ravary de druppel die de emmer deed overlopen: hij beschuldigde het Leger van Maria ervan een “wespennest” te zijn waar de mensen “worden lastiggevallen, waar ze bij de keel worden gegrepen om geldbedragen te eisen, dat ze vervolgd worden en dat ze angst hebben” (editie van 22 mei tot 4 juni 1988).

Een hele tijd voor deze feiten had Marie-Paule haar plaats aan het hoofd van de onderneming (burgerlijke vereniging) L’Armée de Marie Inc. afgestaan aan Jean-Paul Bélanger; de andere directeurs van de onderneming waren André Poulin (ervaren zakenman, net als Jean-Paul), André Bélanger en Charles-Aimé Gagnon (twee boekhouders). Allen achtenswaardige en eerlijke mannen. Wanneer Jean-Paul kennis nam van het artikel van de E.H. Ravary besloot hij dat deze onterende en leugenachtige beweringen niet zonder gevolg konden blijven en een ingebrekestelling werd geadresseerd aan de E.H. Ravary, aan M. Paul Bouchard (directeur van de krant) en aan de eigenaar van de krant Spirimédia Inc.

Daar ze weigerden te antwoorden op de ingebrekestelling werden Spirimédia Inc., de E.H. Ravary en M. Bouchard gedagvaard voor de rechtbank om een schadevergoeding te eisen.

Jean-Paul Bélanger werd ondervraagd door de advocaat van de tegenpartij die zich er waarschijnlijk aan verwachtte Marie-Paule te ondervragen, gezien ze niet wisten dat zij niet langer voorzitter was van de onderneming. Een behoorlijk merkwaardig feit deed zich voor: De advocaat trachtte de zakenman te ondervragen over het mystieke leven van Marie-Paule en over een artikel dat ze voor onze krant geschreven had, en als antwoord had Jean-Paul hem gezegd dat hij niet op de hoogte was, dat hij de krant niet las… de advocaat heeft dus zijn tactiek moeten wijzigen!

Kort daarna heeft Marie-Paule het voorzitterschap van de raad der administratie van L’Armée de Marie Inc. terug opgenomen op vraag van de Heer die deze onderbreking van haar mandaat gewild had om haar te onttrekken aan deze oefening die ze destijds niet voorzien had.

In de loop van gerechtelijke ondervragingen op 26 oktober 1989 waren de E.H. Jean Ravary en M. Paul Bouchard niet in staat om hun lasterende beweringen ten nadele van het Leger van Maria te bewijzen. Gezien dat ze een proces liever uit de weg gingen, werd de zaak geregeld buiten het gerechtshof. Dit hield in dat L’Informateur catholique zich ertoe verbond om een schadevergoeding van 7500 $ toe te kennen aan het Leger van Maria en een intrekking van hun beschuldigingen te publiceren. Deze verscheen op pagina 2 van het nummer van 1 tot 14 april 1990 van hun krant en besloot zich als volgt:

“We moeten verduidelijken dat we geen enkel legaal bewijs hebben van onze aantijgingen tegen het Leger van Maria, inzake dat het een “wespennest” zou zijn waar “de mensen worden lastiggevallen, waar ze bij de keel worden gegrepen om geldbedragen te eisen, dat ze vervolgd worden en dat ze angst hebben”.

“Bijgevolg bieden wij onze excuses aan alle mensen die schade zouden kunnen ondervinden van hierboven genoemde beschuldigingen.”

Het figuur Jeanne d’Arc

M. Bouchard vervormt ernstig de feiten betreffende het Leger van Maria. Bovendien heeft hij nauwelijks kennis genomen van de evenementen en laat hij het handelen van God binnenin de Kerk buiten beschouwing.

Een voorbeeld: hij begint zijn artikel als volgt: “Het verdict luidt excommunicatie! De koude rillingen lopen ervan over mijn rug. Het is niet meer of minder dan een spirituele terdoodveroordeling. Erger nog dan het schavot! Want de opgelopen straf is eeuwig. [De geëxcommuniceerde] is gedoemd tot de hel.”

Maar in sommige gevallen is het de Kerk die ten onrechte het schavot opstelt: Jeanne d’Arc werd veroordeeld tot de brandstapel, na beslecht geweest te zijn als schismatieke en “afvallige”, gevallen in de heresie. Haar persoon biedt een verwonderlijk parallel aan met het Leger van Maria. In beide gevallen gaat het over dezelfde beschuldigingen: schisma en heresie.

Enkele eeuwen later veronderstelt de Kerk niet langer dat Jeanne aan het bakken is in de hel: men stelt haar eerder voor in de glorie van de Hemel; ze is gecanoniseerd en gewijd tot patrones van Frankrijk. Er werd nochtans zoveel slechts over gezegd toen ze nog in leven was! En haar ergste vervolgers waren mensen van de Kerk.

Zijn we niet getuigen van een gelijkaardige vergissing in wording?

De Feiten

De tegenstanders van het Leger van Maria bezitten de gaven om de waarheid te vervormen. Zo is het ook voor M. Bouchard die beweert dat:

-Kardinaal Vachon het Leger van Maria zijn statuut van religieuze vereniging heeft ontnomen in 1987 “ten gevolge van een onderzoek van de geschriften van de stichteres door een comité van theologen”.

In feite is het een onderzoek van twee boeken van Marc Bosquart dat tot de beslissing van Kardinaal Vachon heeft geleid. M. Bouchard vervolgt:

-“Nog voor deze studie, vanaf 1978, behoedde de krant Esprit vivant, die onder mijn leiding stond, zijn lezers van de ernstige doctrinale afdwalingen die rondgingen in de beweging. Wat bij de publicatie uitdraaide op een gerechtelijke vervolging en laster.”

Zoals hogerop vermeld, is het in 1988 dat L’Armée de Marie Inc. M. Bouchard, E.H. Ravary en L’informateur catholique voor laster vervolgd heeft, ten gevolge van een artikel dat lasterlijke beweringen bevatte.

In 1978 waren de boeken van Leven uit Liefde nog niet gepubliceerd, noch de boeken van Marc Bosquart die verschenen in 1985 en 1986. M. Bouchard vervolgt:

-“Het omstreden dossier van de beweging is vervolgens toevertrouwd aan de hulpbisschop van Québec, Mgr. Marc Leclerc, die ondanks talrijke pogingen om de groep te hervormen er niet in slaagde om de verantwoordelijken te doen nadenken over hun doctrinale positie. Verre van zich te onderwerpen doen ze er nog een schep bovenop door het ontwikkelen van organismen met tentakels en door de bouw van het ‘complex’ van Lac-Etchemin, met daarin begrepen retraitehuis Spiri-Maria, tegen de wil in van het bisdom.”

In de lente van 1984 werd Mgr. Leclerc door Kardinaal Vachon gevraagd om een enquête te leiden over het Leger van Maria zich baserend op “wat men zei” over het Werk… Tijdens zijn ontmoeting met Marie-Paule in november 1984 gingen zijn enige vragen aan onze Stichteres over de financiën van het Werk en over de terreinen die ze bezat in Lac-Etchemin – hetzelfde gold voor Kardinaal Vachon die evenzeer aanwezig was.

“Organismen met tentakels” schrijft M. Bouchard. Wat een uitdrukking! Dat men de leden van het Leger van Maria toestaat om zich te verenigen om te bidden en het goede te doen, dat is een erkend recht van de leken in de Kerk. Voor wat Spiri-Maria betreft zijn de motieven die de bouw rechtvaardigen vaak genoeg uiteengezet. Komen we terug op de brief van M. Bouchard:

-“In het jaar 2000 heeft de huidige Paus Benedictus XVI, toen prefect van de Congregatie voor de geloofsdoctrine, een waarschuwing uitgevaardigd met als onderwerp de ‘ernstige vergissingen’ in de kranten en boeken van het Leger van Maria.”

De feiten: Op 27 februari 1987 schreef de prefect van de Congregatie voor de geloofsdoctrine, namelijk Kardinaal Ratzinger, naar Kardinaal Vachon dat deze Congregatie acht nam van de twee waarschuwingen die het Aartsbisdom van Québec gericht had tegen de twee boeken van Marc Bosquart en tegen de “ernstig foutieve doctrines die ze bevatten”. Kardinaal Ratzinger deed een uitspraak op vraag van Kardinaal Vachon.

Op 29 februari 2000, deze maal op vraag van de Voorzitter van de Conferentie van de katholieke bisschoppen van Canada (CECC) kwam Kardinaal Ratzinger opnieuw tussenbeide in het dossier van het Leger van Maria. Hij herinnerde aan zijn letter van 1987 aan Kardinaal Vachon, maar de feiten waren onjuist weergegeven: Kardinaal Ratzinger schreef dat “deze Congregatie zich interesseerde in het Leger van Maria vanuit doctrinaal standpunt en dat ze de geschriften van de stichteres (15 boeken getiteld Leven uit Liefde) en haar aanhangers heeft onderzocht. Deze geschriften zijn bestempeld als ‘afwijkend’ en ‘ernstig onjuist’ op doctrinaal niveau”. – In 1987 zijn enkel de twee boeken van Marc Bosquart veroordeeld door de Congregatie voor de geloofsdoctrine, in aansluiting op de waarschuwingen van Kardinaal Vachon betreffende deze boeken.

Het Leger van Maria is een zeer transparant Werk: de geschiedenis van dit Werk is in alle getrouwheid weergegeven in Leven uit Liefde, in de kranten, in andere geschriften van het Werk en in ondersteunende documenten. Het is zeer gemakkelijk om de waarheid te vinden voor degene die er oprecht naar verlangt.

Marie-Paule

M. Bouchard geeft een zeer persoonlijke interpretatie aan de geschriften van Marc Bosquart… zo persoonlijk dat hij enkele overwegingen van hem vervormt.

En opnieuw plaatst hij onze stichteres in een slecht daglicht. Marie-Paule is de steen des aanstoots van onze tijd en degenen die tegen haar strijden, nemen het niet eenvoudigweg op tegen een nederige vrouw. We hebben de authenticiteit van haar verschillende charisma’s vastgesteld, haar diepe nederigheid – nooit heeft ze gewild dat we haar onderscheiden; heel haar leven zou ze willen doorbrengen in de schaduw en zich tevreden tellen om in stilte het goede te volbrengen. Maar dat lag niet in het Plan van God en ze heeft zich er aan moeten onderwerpen.

Het moet vandaag publiekelijk erkend worden, gezien het Plan van God bij wijze van spreken bijna rond is voor wat betreft de missie van onze Stichteres:

Maria grijpt persoonlijk in in onze tijd door zich te bedienen van het instrument dat Ze uitgekozen heeft in Québec. Het “niets”, de “nul”, zo verdedigt Marie-Paule zich, kan deze mariale aanwezigheid in haar niet kan ontkennen, maar ze laat het niet na te beklemtonen dat Maria ons allen kan bewonen; Marie-Paule smeekt ons te geloven dat ze niet beter is als al de anderen…

M. Bouchard verklaart:

“Telkenmale dat de kerk deze doctrine heeft willen aanklagen [reïncarnatie van de Onbevlekte, aangekondigd door de Heer in 1958], die geen seconde stand houdt wanneer we de authentieke Openbaring beschouwen [!], reageerde de zogenaamde québecse reïncarnatie van de Onbevlekte, eerder dan zich te herpakken en zich te hervormen, als slachtoffer aan vervolgingen in een ingebeeld martelaarschap.”

Degenen die Marie-Paule kennen hebben haar nooit een houding van martelaar zien aannemen. Ze is iemand die altijd opgewekt is ondanks al het lijden dat ze moet dragen en dat ze ook opdraagt voor de tegenstanders van het Werk, hopende dat de straf van de Hemel niet te streng voor hen zal zijn.

M. Bouchard, wanneer zult u deze ontketening tegen de Stichteres van het Leger van Maria staken? Wanneer zult u ophouden met leugens te verspreiden, een krant onwaardig die nochtans “zegt” katholiek te zijn? Hebt u geen enkel respect voor de waarheid?

U hebt lang genoeg geprofiteerd van het geduld van onze Stichteres, maar het geduld kent zijn grenzen. En boven het menselijke gerechtshof is het God die het laatste woord heeft.

Sylvie Payeur Raynauld
14 oktober 2007